Ik zal een jaar of 8 zijn geweest (ruim 50 jaar geleden) toen ik hem voor het eerst ontmoette. Er kwam een man bij ons thuis vlak voordat ik naar bed moest. Sprak met een Hollands accent en at met smaak de door mijn moeder gebakken cake. Later begreep ik dat dit Leen de Rooij was. De voorzitter van damvereniging Treebeek. De vereniging waar mijn vader secretaris-penningmeester van was. Het zal dus wel voor een of andere bespreking zijn geweest.
En het was niet zomaar een voorzitter. Hij was, zeker in die tijd, iemand om tegenop te kijken. Hij was niet alleen leraar, maar zelfs hoofd der school van de protestantse (!) Talma school in Heerlen. Het was dus een man met een visie. Een duidelijk wereldbeeld en de mogelijkheid om anderen hiervan te overtuigen. Dat is altijd zo gebleven.
Daarnaast was hij een begenadigd dammer, uitstekend problemist én schrijver van het eerste damboek dat ik de mijne mocht noemen: damboek voor beginners. Als problemist genoot hij wereldfaam. In mijn ogen was hij de autoriteit op de problemen die Canaleas als eindstand hebben. Toch heeft hij zelf een ander probleem als zijn beste bestempeld. Een probleem dat uitmondt in het vierkantje van Van de Meer terwijl zowel op 22 of 23 geen dam te zien is.
Bij damvereniging Treebeek kwam zo rond 1980 een scheuring en vertrok hij, met een aantal a
ndere spelers, naar Schaesberg. De exacte reden hiervan heb ik nooit ontdekt. Destijds was ik echt te jong om zaken te doorgronden. Later, veel later, heb ik zowel mijn vader als Leen hiernaar gevraagd. De een vertelde dat hij geen idee (meer) had over het waarom, de ander beschouwde het als een afgesloten zaak en wilde het er niet meer over hebben. Bij Schaesberg bleef Leen tot na zijn pensionering in 2000. Toen vertrok hij met zijn vrouw Ria meer naar het midden van het land om wat dichter bij familie te zijn. Vanuit Nijmegen en heeft hij bij VBI Huissen en CTD Arnhem zijn damloopbaan voortgezet.
Toen hij weduwnaar werd is hij in 2017 weer terug gekomen naar Limburg. Toch de plek waar deze geboortige Urker, maar gevoelsmatige Amsterdammer, zich altijd gelukkig en gewaardeerd heeft gevoeld. Natuurlijk werd hij weer lid van Schaesberg, maar ook van DIOSEureka.
Meteen het eerste jaar won hij het clubkampioenschap dat toen nog via een moyenne-systeem werd beslist. Toen de vereniging een beetje in bestuurscrisis kwam heeft hij opnieuw de voorzittershamer ter hand genomen. Nu had hij mij als penningmeester en interim secretaris naast zich.
Zijn gevorderde leeftijd had zijn gedrevenheid en mogelijkheid met mensen die kant op te sturen waarvan hij vond dat dat de juiste kant was niet aangetast. Binnen de kortste keren was het bestuur weer op sterkte.
Toen het bericht van zijn ziekte kwam, was dat wel een slag voor hem. Maar hij was ook dankbaar dat hem nog meer tijd is vergund dan dat de artsen in eerste instantie lieten weten. Uiteindelijk ging het snel. In mijn laatste appje naar hem, wetende van zijn rotsvast vertrouwen op de Heer heb ik hem een rustige overgang en tot ziens gewenst. Hij is uiteindelijk rustig in zijn slaap overleden.
Leen de Rooij
¤ 17 - 10 - 1941
† 03 - 05 - 2026
18-04-2016 - Tijdens de zesde ronde van de PLDB-clubcompetitie heeft ons eerste team haar eerste plek weten te handhaven.Tegen Raes DC Maastricht stond het viertal al met 2-0 voor bij het begin van de...
