DIOSEureka I kampioen van Limburg seizoen 2025-2026
De strijd is gestreden, de stukken zijn opgeborgen en de balans kan worden opgemaakt: de Limburgse clubcompetitie zit erop. En bovenaan prijkt één naam: DIOSEureka 1, de kersverse kampioen.
Met zeven viertallen aan de start was het een mooie, brede competitie. Alleen de damvrienden uit Roermond ontbraken dit jaar, maar verder was elke vereniging vertegenwoordigd. Maastricht trad aan met twee teams, terwijl DIOSEureka zelfs drie viertallen in de strijd bracht. Dat zorgde voor een competitie vol variatie én interne dynamiek.
De beslissing viel pas in de laatste ronde. DIOSEureka 1 begon met een voorsprong van twee punten op directe concurrent DVS Schaesberg. Op papier een comfortabele marge, maar in de praktijk betekende het simpelweg: niet verliezen. Anders zou een beslissingswedstrijd alsnog nodig zijn. Hoe dat afliep, daar komen we zo op terug.
Eerst richten we de blik op het derde team. Zij hadden in de slotronde vrij en konden dus zonder spanning toekijken. Hun eindpositie – onderaan – doet eigenlijk geen recht aan hun prestaties. Het team, bestaande uit Herman, Jo, Johan en Raymond (met Frits als invaller), liet regelmatig zien dat ze zich niet zomaar gewonnen gaven. Herman werd topscorer met 5 uit 6, en dat met maar liefst drie ‘blauwe uitslagen’ – een knappe prestatie waarbij je als lager gerate speler punten pakt tegen een duidelijk sterkere tegenstander. Jo volgde met twee van zulke verrassingen, en ook Johan wist er één op zijn naam te schrijven. Dat Raymond en Frits geen blauwe noteringen haalden, zegt weinig over hun spel: ze boden goed tegenstand, maar troffen simpelweg vaak de sterkere speler.
Dan het tweede team, dat uiteindelijk keurig in de middenmoot eindigde op de vierde plaats. Toch waren zij van grote waarde voor het succes van het eerste team. In de openingsronde verrasten ze namelijk DVS Schaesberg met een 5-3 overwinning. Die wedstrijd kende een grillig verloop. Melvin moest al vroeg een nederlaag slikken, maar Bram zorgde later door een Houdini-achtige ontsnapping tegen Wiel Maertzdorf, dat de stand niet meteen hopeloos zou worden. Vervolgens kantelde de wedstrijd definitief. Peter Schellekens leek lange tijd de betere tegen Jasper, maar zag zijn voordeel verdampen. Toen duidelijk werd dat Tom op het eerste bord zou winnen, moest Schaesberg risico nemen. Dat pakte verkeerd uit: Jasper sloeg toe en bracht zijn team op voorsprong, waarna Tom het karwei afmaakte.
Individueel sprong Tom eruit met een indrukwekkende 9 uit 6, goed voor de derde plek in het totaalklassement. Zijn eindspel in de laatste ronde is er bovendien eentje om nog eens terug te kijken. Melvin volgde met 6 uit 5, ondanks een ‘blauwe’ nederlaag. Samen met Jasper, Peter, Eddy en Bram vormden zij een hecht team dat telkens weer met vier spelers achter het bord verscheen.
En dan het vlaggenschip: DIOSEureka 1. De uiteindelijke eindstand – twee punten los van de nummer twee – doet vermoeden dat het een zorgeloze campagne was. Maar vooral in de laatste ronde bleek hoe spannend het echt was. Uitgerekend tegen Schaesberg, de enige overgebleven concurrent, moest het gebeuren.
Na ruim twee uur spelen volgde een tegenvaller: Mark verloor onverwacht van Paul Stevelmans in een ogenschijnlijk gunstige positie. Plots was de spanning terug. Niet veel later moest ook Hubert genoegen nemen met remise tegen Wiel Maertzdorf, ondanks een langdurig voordeel. Opmerkelijk detail: zowel Paul als Wiel zijn clubgenoten, maar komen provinciaal uit voor Schaesberg.
Met nog twee partijen te gaan, lag de druk volledig bij Brion en Rudi. Minimaal drie punten waren nodig. Rudi hield gelijke tred met Peter Schellekens en leek af te stevenen op remise. Maar met twee topspelers blijft het spannend totdat de partij is afgelopen. Bij Brion duurde het lang voordat er echt iets in zijn voordeel kantelde. Pas rond de vijftigste zet – tegen kwart voor vijf – brak hij door. Even later was de winst een feit. De remise van Rudi bepaalde de eindstand op 4-4, precies genoeg voor het kampioenschap.
Individueel maakten Rudi en Brion indruk met elk 10 uit 6, goed voor de eerste en tweede plaats in het algemene klassement. Rudi pakte zelfs de koppositie, dankzij zijn relatief lagere eigen rating tegenover sterkere tegenstanders. Hubert en Mark completeerden het team, dat bovendien als enige in elke ronde in dezelfde samenstelling speelde – een prestatie op zich.
Zo eindigt een competitie die niet alleen sportief spannend was, maar ook gekenmerkt werd door mooie partijen, onderlinge betrokkenheid en een prettige sfeer. En bovenal: een verdiende kampioen.
18-04-2016 - Tijdens de zesde ronde van de PLDB-clubcompetitie heeft ons eerste team haar eerste plek weten te handhaven.Tegen Raes DC Maastricht stond het viertal al met 2-0 voor bij het begin van de...
