Zon, Zee en ...zetten
SALOU – Terwijl de meeste toeristen eind mei naar Salou trekken voor zon, strand en sangria, reisde een internationaal gezelschap van 124 dammers af naar de Spaanse kust voor iets heel anders: negen dagen lang eindeloos nadenken over zwarte en witte schijfjes. Onder hen bevond zich ook Tom Swelsen uit Sittard. De docent Social Work had vooraf getekend voor een toernooi zonder grote blunders, een paar mooie partijen en vooral veel gezelligheid. Wat hij niet had verwacht, was dat enkele wereldtoppers het toernooi zouden verlaten met lichte frustraties en een blijvende aversie tegen zijn aanwezigheid.
Wereldkampioen raakt van zijn stuk
Het hoogtepunt van het toernooi kwam tegen de legendarische Anatoli Gantvarg, viervoudig wereldkampioen en viervoudig kampioen van de Sovjet-Unie. Een naam die in de damwereld ongeveer hetzelfde gewicht heeft als Messi in het voetbal. Al vroeg in de partij gebeurde iets wat vermoedelijk niet in Gantvargs draaiboeken voorkwam: de hobbydammer uit Sittard kwam beter te staan. Toen de wereldkampioen remise aanbood, deed Tom iets wat volgens sommige damwetten waarschijnlijk verboden zou moeten zijn: hij wees het aanbod af. Een wereldkampioen die remise aanbiedt, daar hoor je als gewone sterveling dankbaar "ja" op te antwoorden. Niet in Salou. "Nee hoor, ik sta beter," leek de onderliggende boodschap. Gantvarg keek vermoedelijk alsof iemand hem zojuist had verteld dat paella eigenlijk uit België komt. De partij ging verder. Uiteindelijk vervaagde het voordeel en bood Tom zelf remise aan. Gantvarg leek daar aanvankelijk weinig enthousiasme voor te kunnen opbrengen, maar accepteerde uiteindelijk morrend het puntendelingetje.Vanaf dat moment was de relatie tussen beide heren zichtbaar veranderd. Waar mensen elkaar normaal begroeten in de hotellobby of speelzaal, koos de wereldkampioen voortaan voor een andere strategie: doen alsof Tom niet bestond.
Ook Amerikaans kampioen niet enthousiast 
Alsof één geïrriteerde grootmeester niet genoeg was, deed dit scenario zich nog één keer voor tegen de Amerikaanse kampioen Alexander Mogilyanski. Ook hij slaagde er niet in de docent uit Sittard te verslaan en moest uiteindelijk genoegen nemen met remise, wat hij zichtbaar zonder groot enthousiasme verwerkte. Net als Gantvarg ontwikkelde ook hij daarna een opmerkelijke vaardigheid om Tom Swelsen gedurende de rest van het toernooi strategisch te vermijden, alsof een oogcontact-regeling plotseling was afgeschaft in de speelzaal. Het leverde de merkwaardige situatie op dat twee internationale topspelers het restant van het toernooi rondliepen met dezelfde uitstraling als iemand die zojuist heeft ontdekt dat een ogenschijnlijk eenvoudige klus toch complexer bleek dan verwacht. In de wandelgangen, bij het bord of in de hotellobby: de aanwezigheid van de docent uit Sittard werd consequent geneutraliseerd door zorgvuldig wegkijken. (Foto: Grootmeester Mogilyanski lijkt voorafgaand aan de partij de bui al te zien hangen ...)
Nog een Amerikaan niet blij
Daar bleef het niet bij, want ook de Amerikaanse subtopper Alexander Rudnitsky kon het patroon niet doorbreken. In een partij waarin Tom opnieuw zijn momenten kreeg, trok hij uiteindelijk aan het langste eind en pakte hij de volle winst. Daarmee tekende zich langzaam maar zeker een opmerkelijk toernooibeeld af: waar anderen naar Salou kwamen voor een zorgeloze week aan zee, bleken sommige Amerikaanse deelnemers vooral te vertrekken met een licht oncomfortabel gevoel bij het horen van de naam Swelsen.
Tussen de grootmeesters
Na negen ronden – zeven enkele ronden, één dubbele ronde en één welverdiende rustdag – eindigde Tom Swelsen keurig op de twintigste plaats in een veld van 124 deelnemers, waarin zich een groot aantal grootmeesters en internationale topspelers bevond. Het resultaat kreeg daardoor extra gewicht: niet zomaar een solide klassering, maar een positie midden in de subtop van een sterk bezet internationaal toernooi, waar elke halve punt normaal gesproken bevochten wordt alsof het goud betreft. Belangrijker nog dan de klassering zelf was de sportieve opbrengst: de tweede meesternorm werd binnengehaald, waarmee de deur naar de meesterstitel steeds verder op een kier komt te staan. Met nog één norm te gaan, ligt de route naar de titel open richting het volgende toernooi in Praag deze zomer.
Onbeperkt genieten
Gelukkig draaide de week niet uitsluitend om dammen. Tom was samen met zijn vriendin Darinka en zijn beste vriend en internationaal meester in het dammen Michel Stempher afgereisd naar Spanje. Het hotel bood drie keer per dag onbeperkt eten aan, een concept dat door de Nederlandse delegatie grondig werd getest en waar blijkbaar met overtuiging aan is deelgenomen. De resultaten daarvan zijn volgens betrokkenen nog altijd zichtbaar op de weegschaal, al werd dat ruimschoots gecompenseerd door dagelijkse zwemactiviteiten in het zwembad of in de Middellandse Zee.
Op de rustdag werd het denkwerk ingeruild voor pure overlevingskunst tijdens een bezoek aan een waterpark, waar de glijbanen zo hoog en steil waren dat sommigen vermoedelijk liever nog een partij tegen Gantvarg hadden gespeeld. Na het dammen en dineren werd de strijd voortgezet aan de tafeltennistafel, waarna de avonden meestal eindigden op het terras van het hotel met verhalen over gemiste winstkansen, briljante zetten en vooral de vraag hoe het kon dat een docent uit Sittard een viervoudig wereldkampioen zó uit zijn comfortzone wist te spelen.
18-04-2016 - Tijdens de zesde ronde van de PLDB-clubcompetitie heeft ons eerste team haar eerste plek weten te handhaven.Tegen Raes DC Maastricht stond het viertal al met 2-0 voor bij het begin van de...
